دریاچه ولشت

دریاچه ولشت

این دریاچه در جنوب غربی چالوس و شمال شرقی منطقه کلاردشت در میان دره ای عمیق قرار گرفته است.

وسعت آن در حدود 15 هکتار و عمق متوسط آن 20 متر می باشد.

حجم آب دریاچه حدود سه میلیون متر مکعب برآورد شده و شیرین است و به همین علت

مأمن پرندگان مهاجر،ماهی و سایر آبزیان است. مراتع و تپه های اطراف آن همراه با

نیزارهای پیرامون،جلوه ای ویژه و زیبا به آن بخشیده است. دسترسی به این دریاچه از طریق

مرزن آباد سمت غربی جاده چالوس امکان پذیر است.

 

دستیابی به دریاچه: جاده کرج چالوس،پس از مرزن آباد، دو راهی پل ذغال.

آب نوردی در دیاچه ولشت

 

اواخر مرداد ماه 88 صبح زود به همراه شش تن از اعضاء فعال انجمن جهت آب نوردی در

دریاچه زیبای ولشت بوسیله دو دستگاه سواری شخصی از طریق جاده کرج-چالوس به

سمت این دریاچه حرکت کردیم.

در راه دو توقف کوتاه اولی جهت صبحانه خوردن در باغچه های کنار رودخانه رودخانه کرج و

دومی در کنار دریاچه سدامیرکبیر داشتیم و برآن شدیم بدون وقت کشی خود را قبل از اذان

ظهر به مقصد برسانیم.

پس از گذر از مرزن آباد در نزدیکی

منطقه ای بنام پل ذغال دوراهی وجود

دارد با تابلویی کوچک که روی آن

نوشته اند :بطرف ولشت.

پس از نیم ساعت رانندگی

 از یک جاده باریک و پرپیچ و خم آسفالته و

کمی هم در اواخر خاکی به روستایی

کوچک رسیدیم و مایحتاج لازم را از مغازه

ای محقر و ساده خریداری کرده و به سمت دریاچه حرکت کردیم و کمی بعد خود را در مقابل

دریاچه بزرگ ولشت فرو خفته در دل کاسه بزرگ زیر ده سماء می یابیم.

هوا صاف است و آفتاب داغی بر دشت های اطراف می تابد و باد نیم ملایمی بر دریاچه می

وزد. نیزارها و چند تک درخت دور تا دور دریاچه را احاطه کرده است در حاشیه غربی دریاچه

اقامت گزیده و اعضاء تیم شروع به پوشیدن لباس و مهیا شدن برای شنا در دریاچه می کنند.

 

شایان ذکر است انجمن برای اعضاء اصلی لباس

یکسره از جنس استرچ تهیه نموده که اولین روز شنا،

آن را با یاد و گرامیداشت ناجی پیشکسوت قربان

آهوری در دریاچه ولشت به انجام می رساند.

در ساعت 13 اعضاء تیم پس از نرمش و حرکات

کششی و تهیه عکس های یادگاری دسته جمعی و

تیمی، شنا در دریاچه را به صورت گروهی در فاصله

10متری از حاشیه دریاچه شروع کرده و پس از

40 دقیقه شنای پیوسته موفق به پیمودن محیط کامل

آن شده و دریاچه را فتح کرد.

 

در مسیر بازگشتبه سمت تهران ساعت 30/8 به دریاچه امیرکبیر رسیدیم، پس از توقف به کنار دریاچه رفته و همین امر باعث شد من و حاج عباس عسگری قرار از کف داده و در دل شب به آب زدیم.

پس از نیم ساعت شنا با سر و صدای و فرخوان دوستان، بیرون آمده و به سمت تهران حرکت نمودیم.

همین لذت شنا در شب باعث شد که فکر شنا در شب در ماه رمضان در ما ریشه دوانده و برای آن برنامه ریزی کنیم.