شنا در دریای خزر                           

 

سالیانه تعداد قابل توجهی از هموطنانمان در دریای خزر غرق شده و تجربه ای غم انگیز برای خانواده خود و

برگی دیگر بر کتاب شنا ممنوع می افزایند.

با مطالعه و کنکاش بخشی از علل پیدایش این حوادث به شرح ذیل شناسایی و حضور علاقه مندان این ورزش مفرح بيان ميكنند.


غریق این دریا به سه گروه مختلف تقسیم می گردند

الف :  کسانی که با فن شنا آشنا بوده اما در طی سال به صورت مستمر به این ورزش

 نمی پردازند و به همین جهت فاقد استقامت  و قدرت عضلانی و تنفسی لازم در خصوص ميباشند.

 این افراد به محض رسیدن به حاشیه این دریا بدون گرم کردن و حرکات کششی

 به عمق آب زده و پس از دور شدن از ساحل دچار گرفتگی عضلات و عدم تامین

انرژی لازم جهت برگشت  توسط بدن شده و ترس بر آنها غالب و جان به جان آفرین می سپارند.


ب : افرادی که با فن شنا آشنای نبوده جهت تفریح و گذراندن

اوقات فراغت و استفاده از طبیعت زیبای شمال به حاشیه این

دریا سفر می کنند .

این اشخاص پس از مدتی که سرگرم بازی های مختلف شدند 

 برای خنک شدن تنی به آب زده و در آب بدون در نظر گرفتن

اینکه دریا با استخر تفاوت بسیار دارد

 و عمق آن هر لحظه و در هر نقطه تغییر می کند به بازی

 

 پرداخته زیر پایشان خالی شده و بدلیل ورود آب

به ریه، گرفتگی عضلات بدلیل دست پای سریع زدن و ترس غرق میشوند.

 

ج : بومیانی که جهت امران معاش و گذران زندگی به صورت قاچاق به قصد صید

ماهی در این دریا تور اندازی کرده و در روز به دفعات مکرر به وسیله تویوپ  

جهت بررسی این تور ها و جمع آوری ماهیان به دام افتاده به عمق این دریا مي زنند.

 

 متاسفانه این افراد اغلب شنا بلد نبوده و از تجهیزات لازم شامل ژیله  و لباس مناسب بی بهره اند و بدتر از آن

اینکه جهت کاهش درد عضلانی و گرم شدن بدن از مواد مخدر و مشروبات الکلی استفاده می کنند.

  

 انها از اثرات زیانبار این مواد در مواقع خطر مطلع نمی باشند و بر باور

 غلط موجود استوار بوده و هر ساله بدلیل سنگ کوب کردن در آب بر آمار غریق کشور می افزایند.

  راه حل جلوگیری از این حوادث

الف:

 شناگران بایستی جهت شنا در دریا قبل از ورود به آب بدن را با نرمش و انجام

حرکات کششی گرم نموده و پس از ورود به آب با فاصله 50 تا 100 متر از

ساحل ودر عرض دریا شنا کنند ( این فاصله بستگی به عمق محل شنا دارد

هرچه عمق بیشتر فاصله کمتر).

همراه داشتن گوی نجات ضریب ایمنی را 100% افزایش می دهد.


ب:

علیرغم وجود کیلومتر ها ساحل در کنار دریای خزر در اغلب شهرهای حاشیه

خزر به سختی می توان لوازم و تجهیزات مربوط به شنا را تهیه کرد.


با توجه به آمار بالای بیکاری در این شهر ها با گسترش مناطق امن برای شنا ( نه به شکل محدود و کوچک فعلی که

مردم رغبت به حضور در آنها را ندارند بلکه مطابق کشور های همسایه و برابر اعتقادات جمهوری اسلامی) می توان

نمایندگی های فروش لوازم و تجهیزات مربوط به ورزشهای آبی  را با حمایت سازمانهای ذیربط مرکز و مقامات محلی

را ایجاد نمود و در فصل شنا یعنی اوائل خرداد الی پایان شهریور در حاشیه دریا به فروش گوی نجات و ژیله نجات و

..... به قیمت ارزان اقدام نمود.

ج : با یک فراخوان عمومی نسبت به ثبت نام  و برگزاری

کلاسهای آموزش شنا و نجات

غریق ویژه ماهیگیران و صیادان تو سط پیشکسوتان این رشته

ها با هزینه خیلی کم اقدام نمود.

 این عزیزان بایستی ملزم به استفاده از ژیله نجات در حین کار

گردنند.

 

 نکته مهم : 

شناگران و دامهای صیادی

 

در فصل بهار که زمان تخم ریزی ماهیان فرا می رسد و ماهیان به منطقه کم عمق  و محل اتصال رودها به دریا می آیند

علی رغم بخشنامه های مکرر مراکز ذیربط مبنی بر ممنوعیت ماهیگیری با تور صیادان بدلیل گرمی بازار شب عید و

هجوم تقاضای مهی توسط مسافران نوروزی در تمامی سواحل دریای خزر به پهن کردن تورپرداخته و نسل این آب

زیان را با انقراض مواجه می کنند.

این ماجرا در سایر فصول با حجمی کمترادامه دارد و این امر شناگران را با مشکل مواجه کرده است.

 در مواقعی که جهت شنا وارد دریای خزر میشوید ابتدا نسبت به شناسایی محل هایی که تور پهن شده است اقدام نمایید.

این امر را میتوان به دو صورت انجام داد:


1 – یک سر طناب تورها به صورت نیمه مخفی در ساحل به سنگ و یا چیز دیگر بسته شده است.

2-  سوال از خود صیادان ، چون اغلب آنها در ساحل جهت جلو گیری از دزدیدن تور هایشان حضور دارند.

 در زمان برخورد با تور ماهیگیری حین شنا هر گونه حرکتی به گیر افتادن بیشتر می انجامد لذا در هنگام برخورد با

این تور ها هیچگونه حرکتی نکرده و با آرامش به رها سازی و خروج عضو درگیر اقدام نمایید.

به همراه داشتن یک چاقوی کوچک در هنگام شنا میتواند در رهایی شناگر از تور ماهیگیران در مواقعی که خطر

جدی بود و رهایی امکان ندارد کمک نماید.